کتابخانه من و دوستانم

نویسنده دفترچه ممنوع عزیز....اینکه آدم کتاب رو بده به کسی و بهش پس ندن خیلی دردناکه٬میدونم.ولی نگه داشتن کتاب٬وقتی نمیخونیش دردناکتر نیست؟تو ایران همه میتونن برن کتاب بخرن.آدم کتاب به یکی قرض میده...نمیدونم!چرا آدم تو ایران باید به کسی کتاب قرض بده اصلا؟بره بخره!!خیلی بدم؟! :) ولی اینجا کتاب نیست!من حدود دویست تا کتاب دارم٬یه مقداری هدیه و یه مقدار کتابهای که گاهی بازخوانی میکنم.بگم صد و پنجاه تا.کتابهایی که دیگه نمیخونم.شش ساله که نخوندم.بهتر نیست قرضشون بدم.تازه اونهم به آشناهایی که امیدوارم یا پسم بدن٬یا کتاب رو دست به دست بدن که خونده بشه.اول کتاب هم میخوام بنویسم من این کتاب رو قرض دادم که خونده بشه٬اگه میخواهید بذارید تو کتابخونه‌تان٬لطفا برام پس بفرستید٬خودم بلدم کتابم رو تو کتابخونه‌ام نگه دارم! :)

دانشگاه که بودم از خوندن کتاب راز فال ورق یوستین گاردر خیلی کیف کردم.دیدم دوست دارم بدم بقیه هم بخونن.بقیه حاضر نبودن چنین کتابی با چنین اسمی رو بخرن٬علاوه بر اینکه همه دانشجو بودیم و کتاب هم نسبتا گرون.من به اولین نفر که قرض دادم و کتابم رو کمی خراب بهم پس داد سر یه دوراهی موندم.دوراهی اینکه به قرض دادن ادامه بدم یا همینجوری که نصفه سالمه کتاب٬نگهش دارم.کتاب رو قرض دادم و الان نسبت به بقیه کتابهام خیلی کهنه است.ولی فکر میکنم ارزش داشت....

و در مورد نظر تو احسان عزیز!همین کاری که گفتم میکنم.... ولی اینجا نمیگم که چه کتابی رو میخوام حتما پس فرستاده بشه.وقتی کسی انتخابش کرد٬تو میل بهش میگم.چطوره؟بهتر نیست؟

ممنون که وقت میذارید٬به این ایده فکر میکنید و فکرهاتون رو بهم میگید :)